To Lady in the water αποτελεί ένα από τα πιο συμπαθητικά ενήλικα παραμύθια.Αδικημένο από τις μεγάλες - δικαίως - προσδοκίες που ακολουθούν τον Shyamalan,μιλά για μοναξιά παραίτηση εγκλωβισμό στον προσωπικό μικρόκοσμο του καθενός αλλά και στην πίστη που κρύβουμε βαθιά μέσα μας για τον διπλανό μας.Φάντασμα του παλιού του ευατού ο πρωταγωνιστής, βρίσκει στη πισίνα την αφορμή να πιστέψει ξανά σε ότι είχε αφήσει για χρόνια θαμμένο.Αξιος αναφοράς ο Giamatti για την ερμηνεία του.Αρτιο τεχνικά και με τόσο αναγνωρίσιμο ύφος που καθιστά τον Night από τους πλέον σημαντικούς σκηνοθέτες της γενιάς του. Περιμένω με ανυπομονησία την επόμενη ταινία του που αν αποτινάξει και ένα άγχος που διακρίνω θα μας χαρίσει πολλά όμορφα παραμύθια ακόμα.
2 σχόλια:
Φίλε μου συνηγορώ στα περισσότερα που αναφέρεις.
Ο Σιάμαλαν περισσότερο εδώ από ποτέ φιλοδοξεί σε μια (παρα)μυθοποιϊα και μέσες άκρες τα καταφέρνει. Μου αρέσει και μένα και με συγκινεί το κυνήγι της αθωότητας που επιχειρεί αν και φοβάμαι ότι είναι πλέον πολύ ενσυνείδητος κι επιτηδευμένος στο κυνήγι αυτό.
Περιττό να πω πόσο διασκέδασα για τον ρόλο που επεφύλαξε στον κριτικό κινηματογράφου...
Mou aresoun polu oi Killers pou vazeis ekei opws kai oi Keane, kai o Ian Brown einai kalos alla akoma den akousa to kainoyrgio tou album...
Δημοσίευση σχολίου